Michael Braungart wil open C2C-register

Michael Braungart wil de kennis over cradle to cradle (C2C) niet langer bij zijn eigen bedrijf EPEA houden. De strenge en dure certificeringsprocedures waaraan C2C-projecten tot nu toe verplicht worden onderworpen om goedkeuring te krijgen, zijn een fout geweest, zei de C2C-grondlegger afgelopen woensdag in Amsterdam.

Braungart pleitte voor een open register, waarin iedereen een C2C-project kan aanmelden om het vrij met anderen te kunnen bediscussiëren. De Duitse chemicus was in Amsterdam voor de opening van een cradle-to-cradle-tentoonstelling in stadsdeel Oost-Watergraafsmeer. In zijn toespraak legde hij uit dat het systeem van certificering in de begindagen van cradle to cradle een noodzakelijk kwaad was. "Bedrijven hadden een label nodig om hun product in de markt te kunnen zetten. Zonder certificaat kom je als tapijthandelaar in de Verenigde Staten een gebouw niet in."

Veel kritiek
In Nederland hebben Braungart en zijn C2C-partner William McDonough de afgelopen paar jaar veel kritiek gekregen op het certificeringssysteem. Door geïnteresseerde bedrijven te dwingen een duur adviestraject in te kopen bij henzelf of aan hen gelieerde bureaus, zouden ze een doorbraak van cradle to cradle in de weg hebben gestaan. Ook laadden de twee de verdenking op zich dat zij helemaal niet de wereld wilden verbeteren, maar vooral zelf veel geld wilden verdienen met het ontwerpconcept waarbij grondstoffen eindeloos kunnen worden hergebruikt.

Met die kritiekpunten rekende Braungart in Amsterdam af. Hij pleit nu voor een systeem waarbij de kennis over cradle to cradle openbaar is en waarbij bedrijven en andere partijen elkaar zonder tussenkomst van EPEA kunnen adviseren en corrigeren.

"Zo'n systeem werkt natuurlijk alleen als er voldoende mensen zijn die precies weten wat cradle to cradle inhoudt", benadrukt Diana den Held, strategisch adviseur van Braungart in Nederland. "Er zullen dus veel meer mensen moeten worden opgeleid, we moeten nog veel meer trainingen, workshops en congressen organiseren." Een andere voorwaarde voor succes is volgens Den Held dat bedrijven in het register ook echt alle informatie verschaffen over de dingen die ze doen, de producten die ze willen ontwikkelen en de materialen die ze willen gebruiken. EPEA gaat het register trouwens niet zelf opzetten, aldus Den Held. "Het is vooral een oproep aan de overheid – specifiek aan Agentschap NL, het voormalige SenterNovem – om zoiets in gang te zetten."

Steun van politici
Braungart deed in Amsterdam-Oost nog een oproep, namelijk aan de Nederlandse politiek. De vele C2C-projecten in Nederland zijn prachtig, zei hij. "Maar het is niet genoeg. Wat de cradle-to-cradlebeweging nodig heeft om écht te kunnen doorbreken, is meer steun vanuit de politiek." Braungart mist langetermijndoelen waar ontwerpers zich op kunnen richten. "Politici moeten die doelen stellen", zei hij twee weken voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Hij noemde voorbeelden van doelen waaraan gedacht zou kunnen worden. "Politici kunnen besluiten dat over tien jaar de luchtkwaliteit beter moet zijn dan nu. Of dat we dan meer vruchtbare grond produceren dan we verbruiken. Of dat de kwaliteit van al het papier over vijf jaar zodanig moet zijn, dat het als voedingsstof in de biologische cyclus kan dienen." Dat is nu bepaald niet het geval, weet de Duitser. Door alle schadelijke chemicaliën die erin zitten, is papier volgens hem op dit moment niets minder dan gevaarlijk afval.

Ook gepubliceerd op www.duurzaamnieuws.nl op 21 februari 2010

Naar een wereld zonder afval

Wiegtotwieg.nl is een website over duurzame producten. De titel is ontleend aan het boek Cradle to cradle. Daarin wordt een wereld zonder afval beschreven. Zo’n wereld is mogelijk als we maar slim ontwerpen! Meer lezen