Column - Fan van fietsen

Deze zomer was ik met vakantie in Frankrijk. Kamperen, met een tent. Wat duurzaamheid betreft een compromis-vakantie. Want we gingen niet wandelen of fietsen in Nederland, wat natuurlijk het beste zou zijn geweest. Maar we namen ook niet het vliegtuig naar een ver oord waar we het alleen dankzij airconditioning hadden uitgehouden. We vervoerden ons met de auto en op campings namen we geen stroom, hoewel dat overal tot de mogelijkheden behoorde. 's Avonds zaten we voor de tent te lezen tot het donker werd en dan gingen we naar bed.

De eerste dagen van onze vakantie waren we in de Vogezen, in de buurt van de stad Colmar. Toevallig ook op de dag dat de Tour de France daar langskwam. Het was een druilerige dag – echt weer voor een tochtje – dus wij reden naar Colmar om naar de finish van de etappe te kijken. Nu heb ik de Tour jaren geleden ook al eens ergens zien langskomen, dus ik wist wel dat je die wielrenners als toeschouwer nauwelijks ziet, en dat er vooral heel veel auto's, motoren en bussen langskomen.

Toch verbijsterde het me dit keer opnieuw. Vooral omdat ik me achter dat dranghek realiseerde dat die Tour helemaal niet om wielrennen draait. Dat fietsen is bijzaak. Het gaat om reclame. De uitdaging is om zo veel mogelijk mensen te bestoken met zo veel mogelijk reclameboodschappen. En dus is elke bocht, elk stukje weg dat wel eens op tv zou kunnen komen, behangen met spandoeken vol reclameteksten. En wordt het publiek langs de weg – behalve onder uitlaatgassen – ook bedolven onder een stroom van promotieprullaria die je vanuit al die auto's wordt toegeworpen: vlaggetjes, petjes, zakjes met snoep en zelfs wasmiddel. Wat overblijft als de renners voorbij zijn, is een enorme berg afval waar de reinigingsdiensten nog tot 's avonds laat werk aan hebben. In de drie weken dat de Tour duurt, worden zulke bergen afval over heel Frankrijk uitgestrooid. Elk jaar opnieuw.

Inmiddels ben ik alweer een tijdje terug in eigen land. De afgelopen weken zag ik overal in de stad reclameposters van energiebedrijf Eneco. Op de posters staat oud-wielrenster Leontien van Moorsel, haar hand op het zadel van een fiets. De tekst luidt: 'Eneco. Fan van duurzaam, dus fan van fietsen.' Sinds mijn vakantie kijk ik daar toch anders naar.

Ook gepubliceerd op www.duurzaamnieuws.nl op 30 augustus 2009

Naar een wereld zonder afval

Wiegtotwieg.nl is een website over duurzame producten. De titel is ontleend aan het boek Cradle to cradle. Daarin wordt een wereld zonder afval beschreven. Zo’n wereld is mogelijk als we maar slim ontwerpen! Meer lezen